| تبليغات | X |
|
باشگاه از این به بعد تا ابد سیاه پوش است
|
قسمت دوم
داخلی- دفتر فیلمسازی رئیس - روز
تصویربازمی شود.رو به کادر، «قــُلی» نشسته و رئیس با او درحال
صحبت است.
رئیس: فکرکنم زمانی دوریالی ت میافته که همه چی تموم شده و
رفته... موضوع اینه که توالان قیافه شوداری ولی کم کم
داری ازخط خارج میشی.ممکنه دردناک باشه که تیپ آدم
همیشه دووم نمیاره پسر.این یه واقعیت لعنتیه وباید باورش
کنی.این کارتا خرخره ازکسایی پرشده که فکرمیکنن قیافه
و تیپشون مثل الویسه.
تازه فکرمیکنی چندتا فیلم دیگه مونده؟ دو تا...آه، تموم!
روزگاربازیگرها دَووم زیادی نداره.توتا چند قدمی اون
رفتی ولی موفق نشدی بازیش کنی.اگه میتونستی تا قبل
از این کرده بودی.
یک دستی پاکتی پرازپول مقابل قلی می گیرد.رئیس ادامه می دهد
رئیس: حالا شب اول اکران، ممکنه یه نیش ملایم احساس کنی.
اون مربوط به غرورلعنتی ته، غرورلعنتی!غرور فقط
آزارمیده.هیچوقت کمکت نمیکنه.سعی کن با اون بجنگی.
اونوقت سال بعد که توجزیره شیک خوش میگذرونی میگی
آقا حق داشت.
قلی: من مشکلی با این جریان ندارم.
رئیس: پس همین دوزار دهشاهی تو را بس.
قلی: آره آقا
رئیس: همینُ به زبون بگو
قلی: همین دوزار دهشاهی ما را بس!
[قطع به:]
اسی و ولی درحالی که شلوارهای پیله دار و پیراهنهای سفید سیلک
پیله دارپوشیده اند با همان ساک سیاه وارد می شوند.آبدارچی که تقی
نام دارد در را به روی آنها باز می کند.
تقی: بَه، اشی ژلژله! مشل اشپانیا یی ها شدی!
اسی: آقا کجاست؟
تقی: اونوره، داره یه معامله رو تموم میکنه
نمای نقطه نظراسی.رئیس با کسی دست می دهد. ولی هم ساک را
گذاشته به دستشویی می رود.
تقی: یکی دو دقیقه منتژرباش، پشره رفت برو تو...چایی؟
اسی: قهوه نداریم؟
تقی: ...شنیدم که تو پریُ فردا می بری بیرون؟
اسی: آقا گفته.
تقی: تا حالا پریُ دیدی؟
اسی: نه هنوز
تقی لبخند می زند
اسی: به چی میخندی اَن دودی؟
تقی: هیچی ژون تو!
اسی: ببین تیمسار، من عبدل نیستم. معقول حرف مرف
دیگه ای هم داری بگو بینیم بابا!
تقی: اشلاً به من چه![ قهوه را روی میز می گذارد]
قلی می آید و با گفتن «دست شما درد نکنه» قهوه را می خورد. یک
سیگار درمی آورد
قلی: [ به تقی] آقا آتیش دارید؟
تقی سیگارش را روشن می کند.اسی نگاهی به فنجان خالی می کند و به
قلی خیره می شود.
قلی: دنبال چیزی میگردی رفیق؟
اسی: من رفیق تو نیستم شازده!
قلی: چی گفتی!؟
اسی: گوشهات هم که سنگینه پسر!
رئیس اسی را صدا می زند
رئیس: اسی خان، بیا اینجا بینم.
اسی جلو می رود. تصویر سیاه می شود.
* * *
تصویر بازمی شود.
داخلی- اتاق خواب فِری- عصر
فری، سی ساله، مردی با موهای جو گندمی و شلوار شش جیب ارتشی
به پا و کاپشن خلبانی به تن. دو کیسه فریزرمحتوی مایعی بی رنگ !
و یک قوطی فلزی نوشیدنی برروی تخت است.
فری: این کیشمیشه،ارمنیه،خیلی خوراکه...این باواریاس،یه جور
دیگه س ولی به همون اندازه خوبه،این هم خرما از دیگ
خودم توانبار... دوتای اولی هم قیمتن. سه چوق.این قیمت
رفاقتیه جون داداش ولی این یکی چی؟[به خرما اشاره ای
می کند] یه خورته گرونتره،اون پنش تومنه...اون دوتا هم
ایرادی ندارن ها،تضمینی! نه سردرد، نه تگری، هیچی...
ولی با این یکی رسماً کف میکنی!
اسی: حاجی یادت باشه من خودم ساقی بودم ها!
فری: نکنه من اصغرلانتوری م، یا تو تو محله غربتی ها هستی؟
توتوی خونه منی داداش،دواخورهایی هم که فرق بین دوای
خوب و بد رو می دونن میان اینجا.
اسی دسته ای پول بیرون می کشد. اکثراً دویستی و پانصد تومانی و چند
هزاری.
اسی: دو بطرازاین که کف میکنه بهم بده.اگه فاز داد میام یه چهار
لیتری ببرم.
فری: فقط خداکنه بازم ازش داشته باشم
اسی: حاجی راه داره همینجا یکیشُ بزنیم تو رگ؟
فری: خونه خودته داداش....
اسی از جیبش یک ساندیس بیرون می آورد. گوشه کیسه اش را هم با
دندان پاره می کند.
فری: هنوز جوانان قرمزه رو داری؟
اسی: می دونی نامردها باهاش چی کار کردن؟
فری: چی کار کردن؟
اسی: یکی با کیلیت خط خطی ش کرد.
فری: اَه، پسر خیلی ضایع شد که!
اسی: سه سال هر شب تو گاراژ میذاشتمش ، یه شب با اراذل
محل رفتیم مکان بازی،یه آدم زاخار باهاش این کارو کرد.
فری: این حرومزاده ها رو باید کشت.نه محاکمه،نه دادگاه.مستقیم
باید اعدامشون کرد جون اسی.
نمای بسته از مایع بی رنگ! که به درون استکان ریخته می شود. نمای
صورت اسی که درهم می شود. نمای ساندیس که مکیده می شود. اسی،
شنگول و با لپ های قرمزپشت فرمان است.
[قطع به]
خارجی- خانه رئیس- شب
اسی جلوی یک ویلا می رسد. در نیمه بازاست.آرام از لای در سرک
می کشد.با کلید به در می زند. پری از آیفون تصویری جواب می دهد.
پری: سلام اسی خان. من دارم لباس میپوشم، در بازه، بیا تو
یه چیزی بخور.
اسی: سابیلیکم، نه قربون شما، من اینجا وایسادم.
اسی یک سیگارروشن می کند.سپس پری از خانه خارج می شود و
حرکت می کنند.
خارجی- رستوران سورنتو- ادامه
اسی و پری پیاده می شوند. اسی با حالتی کنجکاو به رستوران خیره شده.
اسی: اینجا دیگه کجاست!؟
پری: اینجا سورنتوئه.تو مثلا یه بچه تهرونی،از اینجورجاها باید
خوشت بیاد که!
اسی: بیا بریم یه فلافلی، پیتسایی بخوریم جون من!
پری: اینجا هم میتونی پیتزا بخوری.هی بابابزرگ،سعی کن...نباشی .
داخلی- ادامه
مشتری ها نشسته اند و مشغول به خوردن. اسی و پری هم می نشینند.
پری به منو نگاه می کند.گارسن می آید.
گارسن: سلام، چی میل دارید؟
اسی: من یه پیتسا میخورم.
گارسن: اونو چطوری دوست دارید، سرخ شده یا ترد یا قرمز
مثل جهنم؟
اسی: مثل جهندم، با یه کانادا.
گارسن: شما چطور خانم ؟
پری: من برگر کربی دور وود میخورم و یه کافه گلاسه
پنج هزار تومنی.
اسی: تو یه کافه کلاسه پنش تومنی سفارش دادی!؟
پری: آره
اسی: اون پنش تومن قیمتشه؟
گارسن: بله
اسی: شما آبکی یا چیزای دیگه ای توش نمیریزین؟
گارسن: آبکی!؟... نه خیر آقا!
اسی: باشه حاجی،دوزاریم افتاد.
گارسن می رود. اسی بسته سیگارش را در می آورد و نوک یک سیگار
را کمی می پیچد وبا زبان هم خیس می کند. پری متعجب نگاهش می کند.
پری: چه کار میکنی!؟
اسی: خشکه، دارم یه کم خیسش میکنم
پری: خوب اگه اینجوریه یکی هم برای من بخیسون.
اسی: شما میتونی اینو بکشی آبجی
سیگارش را به پری می دهد.برایش فندک می زند.
پری: متشکرم
اسی: بیخیال
اسی یک سیگار برای خود روشن می کند. چند لحظه سکوت.
اسی: ...شنیدم که توی یه کلیپ هم بودی.
پری: یه تیزر
اسی: ...چی زر!؟
پری: اون تیزرسریالی برای یه شبکه موزیک راجع به یک تیم
زنونه بود به نام « دختران دم بخت».
اسی: چی!؟
پری: دختران دم بخت! مثلاً ما یه دسته دختر های کلس همه فن
حریف بودیم.یه بلوند،یه چشم ژاپنی،یه سیاه بندری،یه دختر
مدل فرانسوی ویه مومشکی.همه هم مهارتهای بخصوصی
داشتیم. یکیمون حافظه خوبی تو شماره تلفن وقیافه داشت.
دخترژاپنی استاد خاله زنک بازی بود.دختر بندری هم آخر
رقص بود.تخصص دخترفرانسوی هم سرکارگذاشتن پسرا.
اسی: تخصص تو چی بود؟
پری: آبگوشت.کاراکترمن دختری بود که مثلا تو محله جردن
بزرگ شده بود،ولی یه میلیون غذا هم بلد بود بپزه که از
خانجون آشپزش یاد گرفته بود.
اسی: یکی دیگه از اون غذاها رو بلدی بپزی؟
پری: خوب، من فقط شانس پختن یکیشُ داشتم. چون ما فقط یه
تیزر ساختیم.
اسی: میتونی یه بار دیگه برامون بپزی؟
پری: نه، اون جداً بی مزه ست!
اسی: اشکِل نیا پری خانم...
پری: نه بابا، تو ازش خوشت نمیاد، من خیط میشم.بی خیال!
اسی: تو اونُ برای شصت هفتاد میلیون نفرپختی،نمیخوای برای
ما بپزی!؟ مردونه قول میدم خوشم بیاد.
پری: این همون چیزیه که ازش میترسم.
گارسن با نوشیدنی ها می آید. پری از آن کمی می خورد
پری: یام م م م...!
اسی: راه داره یه کم ازاون بخورم؟ میخوام بدونم یه کافه کلاسه
پنش تومنی چه مزه ایه.
پری لیوان را به طرف اسی هل می دهد.
پری: میتونی ازنی من استفاده کنی من مرض واگیردارندارم
اسی می خندد
اسی: ممکنه ما ایتس داشته باشیم آبجی!
پری: من واکسن شُ زدم، از پسش برمیام
اسی کمی می نوشد
اسی: گات تِم! این لامصب عجب مزه باحالی داره.
پری: بهت که گفتم.
اسی: من نمیدونم پنش تومن می ارزه یا نه،ولی واقعاً چیزبیستیه!
[قطع به]
داخلی- خانه رئیس - شب، ادامه
اسی پس ازکلی تعارف وارد خانه می شود.هردو درمیان سالن به هم
خیره شده اند.
اسی: پری ببخشید، گلاب به روت، روم به دیفال، ولی من باید
برم دشـّویی!
پری: اطلاعاتی که دادی یه کم بیشترازاندازه ای بود که باید
میفهمیدم. به هرحال مستقیم برو جلو.
اسی به توالت می رود. پری سیستم را روشن می کند و آهنگ" خاطرخواه "
ازسرکارخانم عهدیه پخش می شود. پری درهوا مشغول یکسری حرکات
ناموزون است که دست درجیب اورکت اسی می کند و ازجیبش یک سیگار
درمی آورد و با زبان خیس می کند و می کشد.دست درجیب دیگرش می کند.
یک کیسه فریزر محتوی مایعی بی رنگ! بیرون می کشد.
پری: سرتق کوچولو،اینُ ازمن قایم کرده بودی.
داخلی- توالت، ادامه
اسی جلوی دستشویی ایستاده و با آب موهای خود را خیس می کند و
کاکلش را جلوعقب می کشد و حالت می دهد و با خود حرف می زند.
اسی: یه چَتوَل وبعدش غزل خداحافظی. سیریش نباش و از در
برو بیرون، سواراتولِ ت شو و آنجلـّو.
اتاق نشیمن، ادامه
پری کیسه را دردهان چلانده و کیسه را به طرفی می اندازد.سپس
سرش را به پشت تکیه می دهد و چشمانش را می بندد.
توالت، ادامه
اسی دستش را با حوله خشک می کند و با خود درآینه ادامه می دهد
اسی: این خفت گیریِ خودته! درهرصورت تو های کلس باقی
موندی و وقتی ملت نسبت به هم های کلس باشن این آخر
ادبی بودنه!
اتاق نشیمن، ادامه
پری روی زمین افتاده و کف و استفراغ از دهانش بیرون ریخته.
توالت، ادامه
اسی ادامه می دهد
اسی: پس تو میخوای بری بیرون، پـِیک تُ بزنی، بعدش بگی
«شب به خیر،من واقعاً شب خوبی داشتم» و بری خونه
جیش، بوس، لالا! اینها همه کاریِ که میخوای بکنی.
اتاق نشیمن، ادامه
اسی وارد می شود و پری را می بیند. رنگ پریده و کف کرده. با کف
دست به پیشانی اش می کوبد
اسی: یا امام غریب!
به سمت پری می دود.
اسی: پری؟ پری خانم؟ چی شده؟
بعد از کلی تردید عاقبت گوشش را کمی بالاترازسینه پری می گیرد تا
صدای قلبش را بشنود.
اسی: پسر،من یه خالتور تمام عیارم!...پری؟چی حال کردی؟
عشقی جواب منُ بده، نکنه باز اِکس مِکس ترکوندی؟
اسی ازجا می جهد و اورکت ش را بررسی می کند.کیسه فریزر را روی
زمین می بیند.
اسی: باشه خانوم، باشه... اگه منم ، تورو سر پا میارم.
اسی می خواهد او را بلند کند ولی مردد است. عاقبت از لبه های قالیچه ی
زیر پری می گیرد و روی زمین می کشد!
( ادامه دارد)
