ایرانیجماعتجمعاضداداستوپرمدعا!

                                                   قوزِمیتُ اُزگــَـلیو(رحمة الله علیه)

ببخشیدها،خیلی ببخشیدها،روم به دیفال، شرمنده،عذرمیخوام، ولی خیلی عصبانیم. چون معتقدم" با تمام تلاشی که میشه،هـِشکی مثل ایرونی نمیشه!":

1- تو یه خیابون یه سوپورمارکتی دیدم به نام " طهران مارکت".تابلوی این سوپورمارکت شامل عکسهای تهران قدیم،نخصوصاً سردر مجلس سنای سابق در میدان بهارستان فعلی بود.چیز جالبی که من تو این تابلو دیدم، یه تیکه چسب کوچولویی بود که روی خورشیدِ بالای شیرِ سردر مجلس چسبونده بودن!یکی نیست بگه  تو اصلاً شکر میل میفرمایی عکس شیروخورشید میچسبونی سر در مغازه ت که روی خورشیدش روهم با چسب بپوشونی ای ایرانی که چو ایرانت نباشد سر کچل و"طهران مارکت" ت هم مباد!

2- دیشب اتفاقی تو پیامهای بازرگانی تلفیزیون اسلامی تبلیغ یه نرم کننده مو دیدم. یه خانمی هم با آب و تاب و لحنی جَوون برزخ کن در موردش توضیح میداد. با خودم فکریدم آخه کسی که موهاش همش زیر روسری و مقنعه و چادره، نرم کننده رو میخواد چه کار؟ واسه کجاش میخواد مصرف کنه؟ واسه چی نرمش کنه؟ واسه کی؟ اصلا چرا باید نرمش کنه؟ مگه...آخه...و قس علیهذا!

3- در خونه رو که باز کردم، یه مشت تراکت کوچولوی نماینده جات دور دوم انتخابات ریخت تو. گفتم آخه حلال زاده ها!هفت هشت تا تراکت تو یه خونه واسه چی میریزین؟ اونوقت اینم از وضع ناشران و کاتبان و خوانندگان و صغیر و کبیر که مینالن از گرانی و کمبود و هزار کوفت و زهرمار کاغذ تو این خراب شده!

4- عطف به بند قبلی، رو یکی از این تراکتها این جمله نوشته شده بود: "نمایندگانی انتخاب شوند که راه را برای خدمت دولت پرتلاش کنونی [که از شروع مسئولیتش تاحالا چپ و راست وزیر و وکیل عوض کرده، برنامه های غلط اجرا کرده،ملت هم چه تو خود این خراب شده،چه تو دنیا ده برابر گرفتارتر شده]هموارتر کنند." زدم تو بیبیلون که برام معنیش کنه. این رو نوشت: تو فکر میکنی؟ پس هستی؟ غلط کردی فکر میکنی هستی! اصلا هستی که هستی، به...به چی بگم آخه! به من چه که هستی! انقدر باش تا جونت از اونت در بیاد!

5- تنها جا تو دنیا که میان اینور تئاترشهرش مسجد میسازن تا شما تو سکوت سالن تاریک نمایش و پلاتوهای تمرین هم از صدای بلندگوهاش بهره مند بشید و اونورش هم ایستگاه مترو میزنن که از بساطی و هزار و یک  شلوغی دیگه ش حال کنید، دارقوزآباد سفلی ست. میگید نه، برید ببینید.

6- گفتم مترو،یاد اونروز افتادم.سوار مترو شدم. غلغله ی روم. یه آقای ظاهراً متدینی با زیدیش بود یا زنش یا هر کی دیگه، نمیدونم. خانم چادری مثل خوشگلهای کلاب های استریپ تیزمیلۀ وسط رو چسبیده بود، داداشمون هم دستهاش به میله،نیم متر از خانوم فاصله گرفته بود هِچ، دستاش رو هم طوری باز کرده بود که به شعاع یک متر کسی به خانم نزدیک نباشه.بگو آخه ای برادرایرانی غیرتی مذهبی!تو که اینجوری هستی، مریضی هم واسه خودت زحمت درست میکنی هم واسه مردمی که چپیدن توی همدیگه  و روشون هم نمیشه به  تو بگن: با ناموس، ناموس ت رو با ماشین شخصی ببر اینوراونور تا انقدر از ترس دستمالی  یه مشت بی ناموس، ملت رو تو زحمت نندازی بالام جان!

7- تو اتوبوس بودم. یکی داشت از موبایلش، با صدایی دیستورت،یه آهنگ مرحوم مهستی روگوش میکرد. ادامه ماجرا:

من- آقا میشه صدای اونو کمش کنی؟

اون- [با لهجه آذری] واسه چی کمش کنم؟ آهنگه دیگه!

(خنده م گرفت. اومدم چیزی نگم ولی دیدم طرف انگار مشت و مال میخواد!)

من- اتوبوس فضای عمومیه،من نمیخوام صدای آهنگت رو بشنوم.فهمیدی خوشتیپ؟واسه این!

(کله ش رو پایین انداخته بود و همچنان گوش میکرد. داغ کردم. با دست آروم دوسه بار زدم رو کتفش)

من- ببین عمو، بهت گفتم کمش کن. فارسی میفهمی؟

اون- خوب کجا گوش کنم؟

(باز خنده م گرفت.نکنه مرتیکه من رو سرکار گذاشته... یا واقعاً رجبه!؟)

من- سر قبر من!هر قبرستونی که میخوای گوش کن،خونه ت گوش کن. سر کارت گوش کن. هرجای دیگه غیر از اینجا.

اون- سر کارم نمیشه گوش کنم.

(باز خنده م گرفت. ولی باید داستان رو تموم میکردم. رفتم تو سینه ش)

من- خفه ش میکنی یا نه!؟

که اینبار طرف قرقرکنان موبایلش رو خاموش کرد و رفت ته اتوبوس. فکر میکنید چند ثانیه بعد چه اتفاقی افتاد؟ دیدم باز موبایلش رو روشن کرد ولی با صدای پایین تر،با صدای آروم تر قرقر میکرد و به صدای دیستورت و محزون تر یه مرحوم دیگه گوش میکرد! ای ایران ای مرز پر گـُهـ...ویل دِ بابایا!

8- خدا بیامرزاد مرحوم  قوزِمیتُ  اُزگــَلیو،خاورشناس و مستشرق غربی ایرانی شده رو که چندین سال پیش در محضرش بودم و بهم گفت فلانی، اگه نبود این یه وجب خاکی که روزی از اون ساخته شدم و روزی در اون سوخته میشم، میرفتم بی نام و نشون،گم و گور میشدم! تو دلم گفتم بابا دمت گرم، تو که خودت اول و اِندِ قضیه ای!

                                                   در پناه حق